"Η κουλτούρα του εγωσιμού". (από την Ένωση Ιανουαρίου που κυκλοφορεί).

Η κουλτούρα του εγωισμού.

«…η καπιταλιστική κουλτούρα του φιλελεύθερου εγωισμού και του αγοραίου καταναλωτισμού δεν μπορεί να υποστηρίξει τις υπαρξιακές αγωνίες και τον συναισθηματισμό των μαζών». Cornel West, «Θρησκεία και Αριστερά: Μια εισαγωγή».

Το 1986, βρέθηκαν στο πλατό του Channel 4, τρεις δυνατές και εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους προσωπικότητες, οργανώνοντας μία συνάντηση που θέμα είχε τη νέα κουλτούρα του εγωισμού καθώς και τις ηθικές, ψυχολογικές και ανθρωπολογικές επιπτώσεις της ανάπτυξης του σύγχρονου καπιταλισμού. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης θεωρητικός της αυτονομίας και συνδεδεμένος με τις περιπέτειες του ευρωπαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος, ο Κρίστοφερ Λας, συγγραφέας της Κουλτούρας του Ναρκισσισμού, εκπρόσωπος του αμερικανικού κοινοτισμού και της κριτικής της καταναλωτικής κοινωνίας και του πολιτισμικού φιλελευθερισμού, και ο Μάικλ Ιγνάτιεφ Καναδού πολιτικού και φιλόσοφου ο οποίος διεύθυνε και συμμετείχε στη συζήτηση.

«Επιχείρηση Καλάβρυτα» - Το χρονικό του αίματος, μέσα από μια μαρτυρία. (από την Ρήξη-τεύχος Νοεμβρίου που κυκλοφορεί).

Το Δεκέμβρη του 1943, τα Καλάβρυτα, έζησαν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής κτηνωδίας. Η «επιχείρηση Καλάβρυτα» ήταν μια διαταγή που δόθηκε με αφορμή την καταστροφή του λόχου Σόμπερ από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ στην μάχη της Κερπινής. Ως αντίποινα προς τους αντάρτες λοιπόν, οι Γερμανοί αποφάσισαν να κάψουν τα Καλάβρυτα και τις γύρω περιοχές και να εκτελέσουν τον αρσενικό πληθυσμό.
Η κυρία Μάνθα, είναι μία από τις λίγες γυναίκες που ζουν σήμερα στα Καλάβρυτα, και έζησε το Ολοκαύτωμα. Στην εκτέλεση έχασε τον αδελφό της και τον πατέρα της. Από τα Καλάβρυτα δεν έφυγε ποτέ. Την επόμενη του Ολοκαυτώματος, επέστρεψε με τη μητέρα της και τα αδέλφια της και φτιάξανε μια παράγκα από τσίγκους. Εκεί ζήσανε μέχρι να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Τη γνωρίσαμε μέσω του εγγονού της, Βασίλη, και δέχτηκε να μας μιλήσει. Για να μάθουμε πώς έγιναν κι όχι πώς γράφτηκαν.

«Και τι να σας πω εγώ;  Πώς σκοτωθήκαμε.

Ο Μαγικός Ρεαλισμός του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Στους συντρόφους που δεν πιστέψαν στον έρωτα και στο ρεαλισμό του υπερφυσικού.

...Ένα λεπτό, τώρα θα παρακολουθήσουμε μιαν αναμφισβήτη απόδειξη της άπειρης δύναμης του Θεού...
Ένας ιερέας που εκστασιάζεται και μετεωρίζεται με την ισχύ της ζεστής σοκολάτας∙ ένας συνταγματάρχης που έχασε δεκαεφτά γιους κι όμως επέζησε από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα∙ ένας τσιγγάνος που έχει γλιτώσει από όλους τους λοιμούς και τους καταποντισμούς που είχαν χτυπήσει την ανθρωπότητα∙ και μια δαιμονισμένη κοπέλα η οποία πεθαίνει από έρωτα, ενώ ένα μέρος του σώματός της, τα μαλλιά, αρνούνται να υπακούσουν στο θάνατο και συνεχίζουν να μακραίνουν μέρα τη μέρα ∙ εν τέλει μία βροχή που διαρκεί τέσσερα χρόνια, έντεκα εβδομάδες και δύο ημέρες.

Αν μη τι άλλο, ο Γκαμπριέλ Γκαρσίας Μάρκες, ήξερε να παρασύρει τους αναγνώστες του, στην μαγεία του φυσικού και στον ρεαλισμό του αφύσικου. Ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του «Μαγικού Ρεαλισμού», γνώριζε καλά πως να συνδυάσει και να υφάνει πάνω στο λογοτεχνικό καμβά, το ρεαλιστικό με το εξωπραγματικό. Δημιουργούσε με αυτόν τον τρόπο μια ισότιμη αποδοχή του καθημερινού και του απίθανου, αναιρώντας τα σύνορα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Η έντονη κοινωνική κριτική, οι πολλαπλές ιστορικές αφηγήσεις βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα που στιγμάτισαν την ιστορία και την κοινωνία της Λατινικής Αμερικής – άνοδος δικτατοριών, εισβολή οικονομικού ιμπεριαλισμού, απεργίες του εργατικού κινήματος που πνίγηκαν στο αίμα – σε συνδυασμό με άπλετη υπερβολή, έναν κυκέωνα από χαρακτήρες που αποδέχονται εξωπραγματικές καταστάσεις ως καθημερινές και αμελητέες στιγμές, δημιουργούν έναν απίθανα μαγικό σουρεαλιστικό κόσμο, που μόνη επιλογή και όχι απαραίτητα υποχρεωτική, είναι ο ίδιος ο αναγνώστης να αποδεχθεί το έργο του ως ένα ρεαλιστικό και ταυτόχρονα φαντασιακό κείμενο.

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσίας Μάρκες, γεννημένος το 1927 στην Κολομβία, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, κριτικός, ερευνητής και συγγραφέας. Αν και πιστός πάντοτε στο Σοσιαλισμό, άσκησε δριμύτατη κριτική στην περίπτωση της Ανατολικής Γερμανίας. Υπερασπίστηκε με θέρμη την κουβανική επανάσταση, παρέμεινε πιστός φίλος και σύντροφος του Φιντέλ Κάστρο και ίδρυσε μία οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην πόλη του Μεξικό, με το όνομα Habeas. 
Στο εξαιρετικό λογοτεχνικό του έργο, μπορούμε να διακρίνουμε τα ιστορικά και πολιτικά ρεύματα που επηρέασαν την Λατινική Αμερική, καθώς επίσης και την επιρροή που άσκησαν σε αυτό, οι αρχέτυποι θρύλοι του λαού και τα μαγικά παραμύθια, εμποτισμένα με τις αρχές και τις αξίες του ιθαγενικού λαού της χώρας. 

Ξαναδιαβάζοντας τα έργα του σήμερα ερωτευόμαστε ξανά, αγαπάμε, νιώθουμε και αναζητάμε έναν κόσμο γεμάτο συναισθήματα: έναν κόσμο ρεαλιστικά εκπληκτικό κι ασυνήθιστο. Μέσα από τις γραμμές του αποδεχόμαστε τις μεταφυσικές εμπειρίες ως ένα μέρος της πραγματικότητας, έξω από τα αυστηρά ορθολογικά πλαίσια. Διδασκόμαστε τον έρωτα ως αυταπάρνηση μα και ως επιμονή και πάθος, ως υπέρτατη ανάγκη, αιτία ύστατης καταστροφής και συμπαντική δύναμη, ενώ από την άλλη αποδεχόμαστε την πιο ταπεινή πλευρά του εαυτού μας καθώς και την πιο πεισματική και σίγουρη. Ο ίδιος  εκθειάζει την αγάπη και το φόβο για τη ζωή και το θάνατο. Θέτει ερωτήματα για την εσωτερική μας αναζήτηση και μας παρασύρει στην κατά βάθος διεύρυνση της ανθρώπινης ύπαρξης.

 Εν τέλει ο Γκαμπριέλ Γκαρσίας Μάρκες –ή Γκάμπο, όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν φίλοι και θαυμαστές- , μας διδάσκει να διεισδύουμε στο μυστήριο της πραγματικότητας, ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή που κυριαρχεί ο ορθολογισμός και η ανάλυση, μετατρέποντας το κοινό και το καθημερινό σε θαυμαστό κι απόκοσμο (Flores, 1955), δίχως να καταφεύγουμε σε φανταστικά στοιχεία. Στρέφει την προσοχή στη δημιουργική πράξη. Μας μαθαίνει να αγαπάμε χωρίς ιδιοτέλεια, τον εαυτό μας και τους ανθρώπους γύρω μας, να συγχωράμε και να ζητάμε συγχώρεση, να εκφραζόμαστε ειλικρινά κι αληθινά σαν να είναι πάντα η τελευταία φορά.

"Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!"

                                                                                                                                                    Κ. Ιλιάνα


*Πληροφορίες για το Μαγικό Ρεαλισμό πάρθηκαν από την εξαιρετική εργασία "Ο Μαγικός Ρεαλισμός στη Λογοτεχνία 20ος και 21ος αιώνας".

Παρών! Μια αληθινή ιστορία

Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει, ἔλεγε κι ὁ Ποιητὴς
Ἡ Ἑλλάδα μὲ τὰ ὡραῖα νησιά, τὰ ὡραῖα γραφεῖα,  τὶς ὡραῖες ἐκκλησιὲς
Ἡ Ἑλλὰς τῶν Ἑλλήνων.

Για αυτήν την «Ελλάς  των Ελλήνων» τέσσερις δεκαετίες μετά την πτώση της, η Εύη Μακρίδου, έρχεται να συμπληρώσει το μεγάλο φάσμα ντοκουμέντων που περιγράφουν την μελανή αυτή περίοδο της ελληνικής ιστορίας, με μια πραγματική μαρτυρία. Μια ιστορία που αφορά τα γεγονότα γύρω από τη σύλληψη του Μίκη Θεοδωράκη τον Αύγουστο του 1967 στην Αθήνα, μία σύλληψη που αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα της Ασφάλειας.

Η συγγραφέας περιγράφει

40 χρόνια Κατοχής 40 χρόνια Αγώνας - Λεύκωμα Αφίσας (από την εφ. Ένωσις Φεβρουαρίου)

Το 2010, η Συμπαράσταση Αγώνα Κύπρου μαζί με τη Συντονιστική Επιτροπή Υποστήριξης Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο, προέβη σε μια εξαιρετική πρωτοβουλία έκθεσης Αφίσας με κεντρικό θέμα τη συνεχιζόμενη κατοχή στην Κύπρο.

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολις στην Αθήνα με αρκετή επιτυχία και πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από πολλές ομάδες (πολιτικές ή φοιτητικές) για τη συγκέντρωση των αφισών.
Σήμερα κυκλοφορεί από τη Σ.Α.Κ και Σ.Ε.Α.Υ.Α.Ε.Κ το Λεύκωμα Αφίσας «40 χρόνια κατοχή – 40 χρόνια αγώνας» σε πιο πολύ καλά επιμελημένη έκδοση, συγκεντρώνοντας όλες τις αφίσες που παρουσιάστηκαν στην έκθεση.
Ίσως σήμερα πιο πολύ από ποτέ,

Βιβλιοπαρουσίαση - Η κληρονομιά του Αλεξάνδρου

  […] κὰι ἔφη πρὸς τὴν Ὀλυμπιάδα «δίδου νῦν τὴν πρός γέννησιν φωνὴν».               Καὶ αὐτὸς δὲ ἐπένευσεν αὐτῆς τὸν τοκετὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ∙ «βασιλὲα ἂρτι τέξῃ κοσμοκράτορα». ἡ δέ Ὀλυμπιὰς μεῖζον βοὸς  μυκησαμένη ἀπεκύησε παῖδα ἄρρενα σὺνἀγαθῆ τύχῃ. Τοῦ δὲ παιδὸς πεσόντος εἰς τὴν γῆν ἐγένοντο βροντῶν κτύποι ἀλλεπάλληλοι καί ἀστραπῶν φωτισμοί, ὥστετὸν σύμπαντα κόσμον κινεῖσθαι.

Το παραπάνω απόσπασμα, προέρχεται από τη Μυθιστορία του Αλεξάνδρου,ένα λογοτεχνικό κείμενο που γράφτηκε γύρω στα μέσα του 3^ου-4^ου αι. μ. Χ από το Ψευδοκαλλισθένη. Πρόκειται για το πιο διαδεδομένο κείμενο παγκοσμίως, μετά τη Βίβλο. Το κείμενο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων συριακά, ισπανικά, κ.α.

Έκτοτε πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί για το μεγάλο στρατηλάτη της Μακεδονίας, πολλοί λαοί τον διεκδίκησαν κι ακόμα περισσότεροι τον θαύμασαν και εμπνεύστηκαν από την κληρονομιά που οι επιδρομές του άφησαν πίσω. Σήμερα κυκλοφορεί από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις, το τρίτο κατά σειρά του φιλοσόφου Κώστα Παπαϊωάννου για την ελληνική τέχνη έργο με τίτλο η Κληρονομιά του Αλεξάνδρου.

Βιβλιοπαρουσίαση Ουρανόπετρα

«Ουρανόπετρα!» μονολόγησε. «Όπως η Αφροδίτη, που’ πεσε ο σπόρος απ΄τον ουρανό κι εγεννήθηκε στα κύματα. Ωσάν την Κύπρο! Ουρανόπετρα ένι κι ετούτη, που’ πεσε στη Μεσόγειο! Κι ο Γερόλεμος κι εγώ κι ούλοι που ζούμε δαμαί παιθκιά της Ουρανόπετρας είμαστε! Ένι ο θησαυρός μας! Κι όποιος εύρει τζαι τον προσωπικό του θησαυρό είντα άλλο θέλει στη ζωή;».

Διαλέγοντας τον τίτλο «Ουρανόπετρα» ο Γιάννης Καλπούζος για το νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο αποφάσισε να μας ταξιδέψει στην Κύπρο δύο εποχών, του 1570 και του 1880. Ζωγραφίζοντας στον καμβά της ιστορίας,

Βιβλιοπαρουσίαση - Ρόζα

(Από την εφημερίδα Ένωσις Ιανουαρίου που κυκλοφορεί).
 
Υπήρξα, υπάρχω και θα υπάρχω. Το έγραψε μια μέρα πριν την πιάσουν. Όχι για τον εαυτό της, για την επανάσταση.

Στα τέλη του 1919 το Βερολίνο  όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού. Η γερμανική πόλη, έχει χάσει «την αέναη κίνησή της προς τα εμπρός, την πίστη της στην υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο» (σ. 550). Το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η αποτυχημένη απόπειρα μετακένωσης της ρωσικής Οκτωβριανής επανάστασης στη Γερμανία, βρίσκουν τους Σπαρτακιστές να ηγούνται από την Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ σε μια χώρα που αίσθηση της ανομίας και της ανασφάλειας πλανόνται καθαρά στην ατμόσφαιρα .

Βιβλιοπαρουσίαση-Τα τελευταία νέα από το Νότο

"Όταν φτάσανε οι δυο φίλοι στην στέρφα Παταγονική στέπα δεν ξέρανε ότι αυτή τη χρονιά είχε ανθίσει η κίλα (αυτό συμβαίνει τρείς φορές τον αιώνα).Η κίλα είναι μια ποικιλία μπαμπού των Άνδεων και φυτρώνει στις βαθιές χαράδρες της κορδιγιέρας. Οι ινδιάνοι της Παταγονίας ξέρουν ότι κάθε φορά που άνθιζε η κίλα ακολουθούσαν εποχές ερήμωσης και οδύνης. Τα προφητικά κόκκινα άνθη της κίλα έβαψαν κόκκινη την Παταγονία των Άνδεων και δε χρειαζόταν να περιμένεις πολύ για να δεις από πού θα ερχόταν το κακό….."

Δεν  άργησε να έρθει το κακό για την Γη του Πυρός, και όπως σε κάθε περίπτωση δεν άργησε να έρθει από αυτούς που αδυνατούν να αγαπήσουν τις καλύβες και τα χωράφια και να εκτιμήσουν τον παγωμένο Παταγονικό αέρα που μεταφέρει νέα, γεγονότα, μυρωδιές και ξεχασμένες ιστορίες. Το 2003, μια είδηση για την Παταγονική γη, έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία για τους μαπούτσε και τους γιαγιάν. Η αργεντινή κυβέρνηση μελετούσε την περίπτωση παραχώρησης της Παταγονίας στις Η.Π.Α., με αντάλλαγμα το μηδενισμό του τεράστιου χρέους της, προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Βέβαια

Βιβλιοπαρουσίαση: "Η Μαύρη Βίβλος της Χρυσής Αυγής"

Η Πρωτοβουλία Νέας Σμύρνης ενάντια σε φασισμό, ρατσισμό και κρατική καταστολή σας καλεί στην παρουσίαση του βιβλίου "Η Μαύρη Βίβλος της Χρυσής Αυγής" από το συγγραφέα Δημήτρη Ψαρρά και το δημοσιογράφο Γιώργο Τσιάρα την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 7 μ.μ στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου (κεντρική πλατεία, πάνω από τα Goodys) και στη συζήτηση για την αντιμετώπιση του φασισμού σήμερα. 

Μέσα από τα ντοκουμέντα, τα σύμβολα και κυρίως τη δράση της Χρυσής Αυγής ανιχνεύοναι οι λόγοι που επέτρψαν σε μια απροκάλυπτα βίαιη, νεοναζιστική οργάνωση να έχει σήμερα αποδοχή από ένα κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού. Στην πορεία των προηγούμενων  30 ετών η Χρυσή Αυγή  αποκάλυψε το πραγματικό της πρόσωπο.

Βιβλιοπαρουσίαση Το κρυφό Σχολειό του Γιώργου Κευκαυμένου. Από την εφ. 'Ενωσις Δεκεμβρίου

Ένα από τα κύρια θέματα, που έχει απασχολήσει πληθώρα ιστορικών, είτε Ελλήνων είτε ξένων, είναι η ύπαρξη ή μη του «Κρυφού Σχολείου» στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Ήταν άραγε όντως ένας φαντασιακός μύθος που δημιουργήθηκε και υποστηρίχθηκε μετά την απελευθέρωση του 1821 ή είναι ένα πραγματικό γεγονός που έχει πλέον καταντήσει κατά φαντασίαν κάποιων, «μύθος»;

Απάντηση σε αυτό το ερώτημα επιχειρεί να δώσει ο Γιώργος Κεκαυμένος με το νέο του βιβλίο: «Το Κρυφό Σχολειό: το χρονικό μιας ιστορίας», που κυκλοφόρησε από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις . Ουσιαστικά η διεξοδικότατη έρευνα του προαναφερθέντος, αποτελεί την «απόδειξη που αρκεί» για τον ιστορικό Άλκη Αγγέλου «για να ανατρέψει» όπως αναφέρει ο ίδιος «μια εξ ολοκλήρου αρνητική βεβαιότητα». Στην περίπτωση λοιπόν του συγκεκριμένου αιτήματος, ο Γ. Κεκαυμένος, δεν δίνει μία αλλά πολλές περισσότερες αποδείξεις, ικανές να ανατρέψουν τα μέχρι τώρα δεδομένα.

Ο συγγραφέας, στην μεγαλύτερη έκταση του βιβλίου του,

Παζαράκι βιβλίου στη Σαλονίκη!

Σαλονίκη: 

Το Άρδην διοργανώνει Χριστουγεννιάτικο Παζάρι Βιβλίου στην Θεσσαλονίκη. Το παζάρι θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου, από τις 8μ.μ. Εκεί, θα μπορείτε να βρείτε προσφορές των Εναλλακτικών Εκδόσεων, εκπτώσεις στις νέες μας εκδόσεις, καθώς και ένα μεγάλο ανταλλακτήριο μεταχειρισμένων βιβλίων.

Σας περιμένουμε με μεζέδες, χριστογεννιάτικα γλυκά και μουσική.

Στέκι του Άρδην Βαλαωρίτου 1 & Δωδεκανήσου γωνία στον 8ο όροφο

Τι χρειαζόμαστε τη λογοτεχνία;

Νομίζω πως δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ ένα από τα εξεταζόμενα θέματα σ’ ένα από τα τελευταία μαθήματα που έδωσα στο Πανεπιστήμιο. Το μάθημα λεγόταν «Θεωρία της Λογοτεχνίας», διδάσκων ήταν ο κ. Νάσος Βαγενάς και το θέμα είχε τίτλο το εξής αμείλικτο ερώτημα: Ποια είναι η χρησιμότητα της λογοτεχνικής εμπειρίας; Θυμάμαι τον πανικό στα μάτια όλων ημών, που είχαμε επί βδομάδες αναλωθεί στην κατανόηση των σημαντικότερων λογοτεχνικών θεωριών (από τον Ρωσικό Φορμαλισμό και τη Νέα Κριτική μέχρι την «Ποιητική» του Αριστοτέλη και από το μεταμοντερνισμό του Roland Barthes ως τις προδρομικές περί λογοτεχνικότητας αναφορές του Ομήρου): Πανικό, που οφειλόταν στη διαπίστωση ότι όσο κι αν είχαμε διαβάσει δεν μπορούσαμε να απαντήσουμε σ’ ένα τόσο φαινομενικά απλό ερώτημα.

Χριστουγεννιάτικες κυκλοφορίες για ενηλίκους!

Χριστουγεννιάτικες ιστορίες, οικογενειακές, αστυνομικές ή και τρόμου για να μπούμε λίγο στο πνεύμα. Κλασικοί συγγραφείς που φροντίζουν με τον καλύτερο τρόπο για αυτό !!

1) XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ

  

Μ. Τουέϊν- Γκ. Κ. Τσέστερτον -
Ε. Χέμινγουέϊ - Ν. Χόθορν - Τζ. Λόντον -
Ντ. Τόμας - Τζ. Τζέρομ - κ.ά

Μετάφραση: Δέσπω Παπαγρηγοράκη, Βάλια Σερέτη

Μια συλλογή με χριστουγεννιάτικα διηγήματα κορυφαίων συγγραφέων που δίνει ξεχωριστή διάσταση στη γνωστή γιορταστική ατμόσφαιρα των ημερών. Εξαιρετικές ιστορίες που ψυχαγωγούν με την ευρηματικότητά τους και αιφνιδιάζουν με την αυθεντικότητα, την αμεσότητα και το χιούμορ τους.

Για αυτά (και κάθε) Χριστούγεννα.....

 Αυτά τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ στηρίζουμε μαγαζιά της ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ και ΟΧΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ

Φέτος αποφασίζουμε να αγοράσουμε τα δώρα των Χριστουγέννων από τα μικρά μαγαζιά της γειτονιάς μας, από τη φίλη που δημιουργεί κοσμήματα και χειροτεχνίες, από τον τεχνίτη της γειτονιάς, τον συνοικιακό βιβλιοπώλη, απ’ όποιον αντιστέκεται στην παγκοσμιοποίηση της πόλης μας.

 Ας δώσουμε τα χρήματά μας σε φίλους, γείτονες, γνωστούς, ανθρώπους που πραγματικά τα έχουν ανάγκη… όχι στις πολυεθνικές και στους μεγάλους επιχειρηματίες που δίνουν μισθούς πείνας στους εργαζομένους και εγκαθιστούν τις επιχειρήσεις τους στο άλλο άκρο της Γης.

Αν συμφωνείτε, διαδώστε το!

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ

Πηγή

Βιβλιοπαρουσίαση: Η αποστασία των διανοουμένων

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις σας προσκαλούν την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00 στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά:

Η Αποστασία των Διανοουμένων

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Βασίλης Καραποστόλης, καθ. Πανεπιστημίου

Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος

Στάθης Σταυρόπουλος (Στάθης), σκιτσογράφος

και ο συγγραφέας του βιβλίου

στην αίθουσα Ρήγας Βελεστινλής (Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος, πλ. Συντάγματος)

Μυθιστόρημα

Σάββας Παύλου

τιμή 13,00

Όλα ζωή που πάει ν' αγγίξει το θεϊκό και το τέλος μια ξαφνική σπαθιά κι όλα τελειώνουν, ξέρεις ο Όμηρος δεν καταδέχεται να δώσει πάνω από ένα στίχο για τον θάνατο: Τον χτύπησαν κι έπεσε κάτω και δούπησαν τα όπλα του, τον χτύπησαν και τα μέλη του παρέλυσαν, λαβώθηκε και το μαύρο κάλυψε τα μάτια του. Ένα στίχο μόνο, έτσι και στο δημοτικό τραγούδι: Και τα φουσέκια ανάψανε κι όλα φωτιά γενήκαν.

Ημερολόγιο Φυλακής

Μαουρίσιο Ροσενκόφ, Νιάτο Φερνάντες Ουδιόμπρο
μετάφραση: Δημήτρης Κουφοντίνας

τιμή 18,00

"Μια μέρα, μέσα σ' εκείνα τα ατέλειωτα χρόνια, μπόρεσαν να κοιταχτούν στον καθρέφτη: αντίκρισαν έναν άλλον. Αδυνατισμένοι σαν ασκητές, κομματιασμένοι απ' τα ασταμάτητα βασανιστήρια οι "όμηροι" της στρατιωτικής δικτατορίας της Ουρουγουάης, να τους περιφέρουν από στρατόπεδο σε στρατόπεδο, καταδικασμένους στη μοναξιά ενός κελιού που δεν ήταν μεγαλύτερο από φέρετρο..."
(Εντουάρντο Γκαλεάνο)

"Το βιβλίο αυτό του Νιάτο Ουιδόμπρο και του Μαουρίσιο Ροσενκόφ είναι ένας ύμνος στη ζωή, στην ανθρωπιά, στην ακεραιότητα του πολιτικού κρατούμενου. Είναι η αφήγηση της μακράς περιπέτειας του ανθρώπου στον αγώνα του κατά της βαρβαρότητας. [...] Είναι πάνω απ' όλα ένα διαχρονικό και οικουμενικό βιβλίο μνήμης.
(Δημήτρης Κουφοντίνας)

Αίτια, χαρακτήρας, πορεία, συνέπειες

Νίκος Ψυρούκης
επιμέλεια: Δημόπουλος Δημήτρης

τιμή 10,00

Τι ήταν ο πόλεμος για τους λαούς της Ευρώπης, για τα καταπιεστικά-αποικιοκρατικά έθνη των χωρών της καπιταλιστικής μητρόπολης; Η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία (και γενικότερα ο φασιστικός "Άξονας"), από την πρώτη στιγμή, έθεσε πρόβλημα κρατικής αυτοτέλειας, εθνικής ανεξαρτησίας και δημοκρατικών ελευθεριών και για τους λαούς της μητρόπολης. Με άλλα λόγια, η νίκη του "Άξονα" θα σήμαινε οπωσδήποτε και παρεμπόδιση της προόδου της ανθρωπότητας, αφού μια τέτοια νίκη θα επέκτεινε την εθνική καταπίεση και την ανελευθερία σ' ολόκληρο τον κόσμο. Όπως σωστά παρατηρούσε ο Μάο Τσε Τουνγκ (1938), «όλοι οι πόλεμοι της ιστορίας διακρίνονται σε δύο είδη: στους δίκαιους και στους άδικους πολέμους. Όλοι οι προοδευτικοί πόλεμοι είναι δίκαιοι πόλεμοι και όλοι οι πόλεμοι που εμποδίζουν την πρόοδο, είναι άδικοι πόλεμοι». Και δεν μπορεί να υπάρξει καμιά αμφιβολία ότι οι δυνάμεις του "Άξονα" πήγαιναν να επιβάλουν την πιο αντιδραστική και την πιο σκοταδιστική αντεπαναστατική διέξοδο στη γενική κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος: Ο πόλεμος από τη μεριά τους ήταν πόλεμος αντιδραστικός, κατά συνέπεια άδικος.

Ιστορίες γυναικών: Χρονικό μιας πορείας στο φεμινιστικό κίνημα (1979-2005)

Λιλίκα Μπομπόλου
επιμέλεια: Άννα Μιχοπούλου

τιμή 19,00

Μαρία Στρατηγάκη, Συλλογή τεκμηρίων του φεμινιστικού κινήματος, "Η Αυγή", 5.7.2009